| |
06-12-2004
|
[ Het gesprek met koning Winter ] - [ Keizer Pyronis
@ 20:37:14 ] - |
Het is zo ver. De klokken luiden weer op de belforten, het is voelbaar in de stroming van de wind. In't klikken van de lichtschakelaar, het draaien aan de verwarming.
Koning Winter is terug in't land, hij komt met zijn legioenen van ijs en overmeestert mijn rijk. Wederom. Voor even maar, een drie maanden, later verdwijnt hij als sneeuw voor de zon. Maar, voorlopig moet ik zijn aanwezigheid dulden in mijn burcht.
Een tijd geleden zei hij mij: "Weet je, Pyronis, waarom ik altijd met vreugde naar jouw land kom?"
Waarop ik antwoordde: "Wist ik het maar, koning Winter! Is het soms het landschap dat je bekoort?"
"Neen, neen. Het is de vriendelijkheid, de openheid, de drijfveer van je volk. Ongeacht het winter is of zomer, ongeacht hun gemoedstelling, ze blijven hun ding doen en ze blijven wie ze zijn."
"Doet men dat elders dan niet?"
"Wat als ik jou hier en nu vertel dat op de vreemde, de mensen liegen, bedriegen, hun mening veranderen ze als donderslag bij blauwe lucht. Ik zeg het je, jij bent een goed vorst. Jouw volk, dat houdt van jou. En ik kan zien dat jij van je volk houdt."
"Voorwaar, mijn vriend. Je bent uiterst genereus met je complimenten hoor ik. Ik moet toch toegeven dat jij dat ook niet slecht doet. Waar jij gaat, gaat jouw volk. Dat is in mijn geval toch anders."
"Ach, Pyronis. Mijn volk en ik, wij volgen al jaren elkaars wegen. Laat mij zeggen, het gaan en staan van de vorst en zijn volk is in de streken rond de Noordpool een traditie geworden. Eén volk, één visie. En die visie, mijn vriend, zie ik terug in iedere regel dat jij en je ambtenaren hebben opgesteld. Onvoorwaardelijke vrijheid, in een duidelijk kader. Dat heb ik geen enkel ander leider weten opstellen. Doch, ik heb een vraag. Moest iemand komen, die meent beter te kunnen regeren dan jij. En moest die man of vrouw een reeks proeven doorlopen en er in slagen. Zou jij dan afstand nemen van jouw troon?"
"Als die persoon het oprecht meent, en de vaardigheden heeft. En als die persoon het effectief beter kan doen? Dan zou ik ontslag nemen als keizer. Als iemand er beter in is dan ik, dan is het mijn taak die persoon te stimuleren in zijn zogehete 'roeping'."
"Wederom, je bent een oprecht heerser. Verlies die gave niet, laat je niet kisten door de elite! Als je dat behoudt, dan zal ik op een dag aan je deur staan en een mirakel zal zich voordoen."
"Mijn beste, je moet toch wijs genoeg zijn om te beseffen, dat ik niet geloof in mirakels!"
"Geloof het of niet, maar het zal zo geschiedde."
Nog steeds wacht ik op die dag, de dag van het mirakel. De tijd heeft het mysterie zwaarder gemaakt, ik hoop dat het er vlug komt. Ik word ouder, ik word te oud. Weldra zal ik niet meer in staat zijn te regeren, ik voel het. Maar ik aanvaard het niet, neen. Ik sterf nog liever als dat ik mijn volk zonder leider achterlaat.
|
|
|
|
|
Reacties
Vul hier je reactie in
|
|
| Het begin van het einde |
| Zo geschiedde het dat op de negende dag hij een man schiep. Niet zo maar een man, maar een keizer. Eén die de mens het betere ging leren. Helaas, ook die keizer at van de appel en kwam terecht in een poel, buiten het Rijk Gods. Sindsdien bestaat er naast de zeven hemelen, ook de Rijken der Intellectuelen. Uit deze Rijken kwamen onder andere Einstein, Goethe, Freud, Newton, Shakespeare, R.Burns, T.S.Elliot, Ghandi als ook Socrates, Homerus, Marx, Engels.
En de keizer zag dat het goed was. |
|
|
|
|
